Wendy M Grossman

guardian.co.uk, Wednesday 8 July 2009 22.00 BST

ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΓΚΡΟΥΠ ΤΟΥ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ  ΣΤΟ FACEBOOK-

ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ 64 ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΚΑΠΩΣ ΑΡΓΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΚΕ

ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΩΣΕΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΟΤΙ ΟΦΕΙΛΕΙ ΚΑΙ ΑΡΜΟΖΕΙ

ΕΦΤΑΣΕ Η ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΑΠΟΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ, ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΖΕΙ.

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΗ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΑΝΟΘΕΥΤΗ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΜΑΣ ΟΡΕΞΗ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΚΑΦΚΙΚΕΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ.

Light work … digital projection provides indie cinemas and film-makers with more screening options Photograph: Sunset/Rex Features

The picture on the ageing silver screen in front of us is unquestionably of theatrical quality. The independent film-makers Michael Bergmann and Doug Underdahl move around, checking from all angles. It is, as Bergmann has warned, different: not film’s luminous grain nor video’s harsh flatness. This digital image is thrown by a high-end Leica business projector powered by … a Macbook Pro running QuickTime Pro. Two emissaries from Leica’s nearby US headquarters seem stunned. They had no idea their projector could throw a 1920×1080 image 100 feet at 24 frames per second in this quality. For comparison, Bergmann slips in an ordinary DVD. We all agree – ugh.

Bergmann’s latest film, Tied to a Chair, for which Underdahl was director of photography, and which recently won the best in festival prize at the Heart of England International Film festival, is caught in two traps, like many independent films. First: the transition from film to digital. Second: shrinking distribution for independent and art films. Bergmann’s movie has been digitally produced but the Washington theatre in New Jersey, which wants to show it, only has film projectors. Buying a digital projector costs $60,000 (£37,000). A good 35mm transfer about the same. Neither film-maker nor cinema can afford it.

We Leica it

It was during this impasse that Bergmann read about Leica’s £8,000 Pradovit D-1200, and thought its specifications might suffice. Theatrical digital projectors are either 2K (a resolution of 2048×1080) or 4K (4096×2160).

To compensate, Bergmann and Underdahl have placed their rig in the 10th row of the audience, blocking off about 20 seats. Underdahl, who co-designed and fabricated the remote-controlled pan/tilt head for the deep-dive segment of Titanic, has built a box to hold the projector and laptop. For a commercial cineplex with a projectionist who services six or seven screens at once, it wouldn’t work. But for an independent cinema or a film festival, it may change the game.

The digital cinema analyst for Screen Digest, David Hancock, believes Europe and Asia are about two years behind the US in terms of digital screens but are catching up. “At the end of 2008, we had nearly 9,000 screens,” he says, talking of the large commercial exhibitors. “And then recently, a lot are going for 3D.” Most US screens are either converted or signed up. We are getting close, he says, to the tipping point – “the time when you can no longer justify 35mm as a format because most screens are digital. We’re not there yet.”

The situation is very different for the independents, who make up 40% of UK screens and control only 20% of the box office. Largely, the problem is money: who pays for new projectors? “There is a huge problem in Europe and the US with independent cinemas who don’t belong to a circuit and don’t have the mass to do financial deals,” Hancock says.

A scene from the 2008 film Sita Sings the Blues. Photograph: Everett Collection/Rex Features

Venues such as the Washington theatre (which also shows first-run Hollywood films) are dying everywhere. Marco Matteo, who grew up watching movies in this 1927 theatre, wants to restore it and turn it into a multipurpose community resource that shows movies, stages concerts and gives local students hands-on facilities. That is also Hancock’s vision. “I think of 35mm as a good-quality, single-bladed knife,” he says. “But digital is a Swiss army knife. The options are there, and it opens up a whole new world of entertainment. You can take back what the cinema started as – a broad content entertainment medium.” Before television, cinemas showed news, serials and drama. “A 35mm projector can only show what’s on a reel that comes in at some expense.” Digital can come from anywhere – radio, TV, satellite.

He doubts laptops are the answer. What is making digital cinema take off, he argues, is standards. “The DCI [Digital Cinema Initiatives] creates a minimum standard that people can have confidence will go forward – a single universal standard so we’re not ending up in a world where there are 15 or 25 different projection systems using different coding.”

You could, Hancock says, “get one distributor or producer to give you a film. But if you’re a cinema and choose to go that route you’re severely limiting your access to films. It still needs encryption.”

Under lock and key

The studio system is tightly locked down. Not only encrypted, but supplied with a key delivery system so that the file only opens on a specific server to show on a specific projector at a specific time. The more likely approach for independents, he says, is to create a buying group large enough to negotiate better prices.

But that assumes everyone is as paranoid about protecting their copyrighted streams as Hollywood, and that may not be true. The film-maker Nina Paley, for example, explained at the Ebertfest film festival in April that she refused to agree to distributors’ demands that she sign over all rights to her film, Sita Sings the Blues, for five to 10 years.

Instead, she bucked the system by putting her film on the net (sitasingstheblues.com) under a Creative Commons licence and inviting the audience to distribute it. Two distributors have picked it up, and the film is now booked at festivals in 2010. Paley has arranged a DVD release in response to audience demand.

Alongside Paley, Carl Deal and Tia Lessin, directors of the Katrina documentary Trouble the Water, said that even winning the Sundance Grand Jury prize and being nominated for an Academy award didn’t help.

“We didn’t self-distribute,” said Deal, “but it feels like we are.” Would it really be so surprising if independent theatres and independent film-makers created their own system? One they could afford?

Απηυδισμένοι ο Γιώργος Παπαλιός και τα μέλη του Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (ΕΚΚ) με την αδιαφορία του υπουργείου Πολιτισμού ή, σύμφωνα με τα δικά τους λόγια, «την αδυναμία του να εκπληρώσει τις οικονομικές του υποχρεώσεις», αποφάσισαν να κατεβάσουν τα ρολά. Σε χθεσινή συνεδρίασή τους αποφάσισαν:

α) να αναστείλουν την κατάθεση προτάσεων σε όλα τα χρηματοδοτικά προγράμματα (Ορίζοντες, Κίνητρο, Τεκμήριο, Νέο Βλέμμα) και

β) να συγχωνεύσουν τις προβλεπόμενες δύο περιόδους κρίσεως (Ιουνίου και Οκτωβρίου) του προγράμματος ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ σε μία. Το σύνολο των προτάσεων θα εξεταστεί στο τέλος Οκτωβρίου 2008.

Ευελπιστεί, προφανώς, η διοίκηση του Κέντρου Κινηματογράφου ότι μέχρι τον Οκτώβριο θα είναι σε θέση να κάνει τη δουλειά της. Διότι, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε χθες στην «Ε» ο Γιώργος Παπαλιός, τώρα έχει τα χέρια του δεμένα.

«Πώς θα εγκρίνω προτάσεις; Λέγοντας στους σκηνοθέτες ότι θα κάνουν την ταινία τους το … 2010; Ο κάθε σκηνοθέτης, όταν εγκριθεί το σενάριό του, αρχίζει δουλειά, βρίσκει ηθοποιούς, προγραμματίζει γυρίσματα και έρχεται και μου λέει: “Είμαι έτοιμος, έλα να υπογράψουμε, να πάρω τα χρήματα”. Πώς μπορώ εγώ να του καλλιεργώ ψεύτικες ελπίδες;».

Αξίζει να σημειωθεί ότι έτσι επίσημα και λόγω οικονομικής δυσπραγίας το Κέντρο Κινηματογράφου δεν έχει αποσυρθεί ποτέ από την αγορά, αν και κατά καιρούς οι προηγούμενοι πρόεδροί του (Κώστας Βρεττάκος, Διαγόρας Χρονόπουλος) είχαν δημόσια «ξεσκεπάσει» την αφερεγγυότητα των υπουργών Πολιτισμού και είχαν υπολειτουργήσει επί καιρό.

Η «επανάσταση» του ΕΚΚ οφείλεται στη θαυματουργή επέμβαση του Μιχάλη Λιάπη, αν και έχει βάλει το χεράκι του και ο προκάτοχός του, Γιώργος Βουλγαράκης.

Η αλυσίδα των υπουργικών «θα» προς το ΕΚΚ είναι η εξής:

Την πρώτη χρονιά στο τιμόνι του ΥΠΠΟ, ο Γιώργος Βουλγαράκης (2006) είχε υποσχεθεί στον Γιώργο Παπαλιό, προσωπική του επιλογή για την προεδρία του Κέντρου Κινηματογράφου, 6 εκατ. ευρώ για την περιόδο 2005-2006. Δεν έφτασε ούτε ένα ευρώ στα ταμεία του ΕΚΚ.

Την επόμενη χρονιά (2006-2007) ο Γιώργος Βουλγαράκης ανακοινώνει επισήμως 4 εκατ. ευρώ για το Κέντρο και δίνει τα 2. Πάλι καλά.

Όταν αναλαμβάνει ο Μιχάλης Λιάπης το ΥΠΠΟ (Οκτώβριος 2007), υπόσχεται στον Γιώργο Παπαλιό ότι θα του δώσει τουλάχιστον τα… υπόλοιπα του Βουλγαράκη, ήτοι 2 εκατ. ευρώ. Μέχρι σήμερα δεν έχει φτάσει τίποτα στα ταμεία του Κέντρου.

Είναι αλήθεια ότι το ΕΚΚ έχει ποικίλους πόρους και δεν αρκείται στις εξτρά επιδοτήσεις του κάθε υπουργού. Στηρίζεται: α) στην αυτόματη επιστροφή του ειδικού φόρου από τα εισιτήρια, που φέτος υπολογίζεται σε 3 εκατ. ευρώ, β) στον ειδικό κωδικό του τακτικού προϋπολογισμού του ΥΠΠΟ, που φέτος είναι 3 εκατ. ευρώ, και γ) σε άκρως απαραίτητες επιδοτήσεις, που κάποτε έβγαιναν από το ΛΟΤΤΟ και τα τελευταία χρόνια εξασφαλίζονται από τον υπό κατάργηση ειδικό λογαριασμό. Οι απαιτήσεις της εθνικής κινηματογραφίας κάθε χρόνο ανέρχονται τουλάχιστον σε 9-11 εκατ. ευρώ. Είναι ακριβή τέχνη το σινεμά. Είναι φανερό ότι, αν ο Μιχάλης Λιάπης δεν συμπληρώσει τον προϋπολογισμό του ΕΚΚ, η εθνική κινηματογραφία ρίχνεται στο πυρ το εξώτερο.

Το Κέντρο Κινηματογράφου είναι πάντως σε θέση, όπως μας διαβεβαίωσε χθες ο Γιώργος Παπαλιός, να ολοκληρώσει μέχρι το τέλος του 2009 τις 16 ταινίες όλων των ειδών και φορμά στις οποίες έχει ήδη μπει συμπαραγωγός. Από ‘κει και πέρα;

Όσο για τον Μιχάλη Λιάπη, που πηγαίνει από «χαστούκι» σε «χαστούκι», προσπάθησε χθες να τα βρει με τον Γιώργο Αλογοσκούφη. Συναντήθηκε μαζί του στο υπουργείο Οικονομίας και συζήτησαν για τον προϋπολογισμό του ΥΠΠΟ. Αμέσως μετά ο κ. Αλογοσκούφης δήλωσε ότι με την κατάργηση του ειδικού λογαριασμού οι πόροι θα ενταχθούν στον τακτικό προϋπολογισμό και η «χρηματοδότηση του ΥΠΠΟ θα είναι ανετότερη». Ο κ. Λιάπης από την πλευρά του εξέφρασε την ελπίδα ότι «κάποια στιγμή» ο προϋπολογισμός του υπουργείου του θα φτάσει «το 1%» και επανέλαβε το γνωστό βαρετό τροπάριο της Ν.Δ. Ότι, δηλαδή, ο «πολιτισμός αποτελεί το συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας». *

Της ΒΕΝΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 24/07/2008

Το Εναλλακτικό Δίκτυο Παραγωγής και Διανομής, που αρχικά δημιουργήθηκε ως κίνηση δημιουργίας συνεταιρισμού καλλιτεχνών  γύρω από την κινούμενη εικόνα, με σκοπό την εξασφάλιση των προϋποθέσεων της ανεξάρτητης παραγωγής και διανομής του καλλιτεχνικού έργου που θα δημιουργηθεί,  επεκτείνεται πλέον και στους καλλιτέχνες της ακίνητης εικόνας αφού η σχέση τους είναι αυτονόητα στενή και συγγενική πρώτου βαθμού και μετονομάζεται σε  Εναλλακτικό Δίκτυο Παραγωγής και Διανομής Ψηφιακού Σινεμα, Video Art, Animation, Φωτογραφίας και Comics.

Το Εναλλακτικό Δίκτυο, μετά την Ίδρυσή του τον Απρίλιο του 2007 από την Καλλιτεχνική Διάδραση, προχώρησε στις απαιτούμενες κινήσεις της δημιουργίας των όρων και των προϋποθέσεων της λειτουργίας του. Η Καλλιτεχνική Διάδραση θα ανακοινώσει  τα πρώτα αποτελέσματα της προσπάθειας αυτής  στις αρχές του 2009. Μέχρι τότε θα πραγματοποιείται η εγγραφή μελών ενώ σχεδιάζονται κάποιες εκδηλώσεις και δημόσιες συναντήσεις με στόχο την όσο το δυνατόν ευρεία ενημέρωση των καλλιτεχνών και του κοινού και την γνωριμία των μελών ή των εν δυνάμει μελών, μεταξύ τους. Επίσης κατά την διάρκεια των διεργασιών όσο ο διάλογος και ο αριθμός των μελών θα μεγαλώνει θα συντελούνται και οι αναγκαίες τροποποιήσεις ώστε το εγχείρημα να πατήσει περισσότερο γερά στα πόδια του και να αποβεί ρεαλιστικό, αποτελεσματικό και αποδοτικό χωρίς να χάσει τον οραματικό του χαρακτήρα.

Σύντομα θα ανέβουν στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Εναλλακτικού Δικτύου αναλυτικές πληροφορίες για το όλο εγχείρημα, για την εξέλιξή του, για τις αναγκαίες τροποποιήσεις που προτείνονται μετά τον προκαταρκτικό ένα περίπου χρόνο της προετοιμασίας του και «δηλώσεις συμμετοχής μελών» που θα πρέπει να τονιστεί ότι μπορούν να είναι καλλιτέχνες εμπλεκόμενοι με την κινούμενη και την ακίνητη εικόνα, κινηματογραφικές, φωτογραφικές ή οποιεσδήποτε άλλες λέσχες που καταπιάνονται με το αντικείμενο, δημοτικοί φορείς συμπεριλαμβανομένων των δημοτικών κινηματογράφων, εταιρίες διανομής καλλιτεχνικού έργου,  εταιρίες ασχολούμενες με την κινούμενη και ακίνητη εικόνα, διαφημιστικές, δημοσίων σχέσεων κ.α.

Στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Εναλλακτικού Δικτύου σε στήλη με τίτλο «Έκθεση Έργου Καλλιτεχνών Δικτύου» θα «ανεβαίνει» το καλλιτεχνικό έργο που επιλέγουν γι αυτό το σκοπό, ενώ στη στήλη Βιογραφικά θα «ανεβαίνει» εκτός από το ένα πλήρες βιογραφικό που θα ανανεώνεται, οποιαδήποτε χρήσιμη πληροφορία ή links που θα διευκολύνει την γνωριμία του επισκέπτη της σελίδας με τον καλλιτέχνη, αλλά και των καλλιτεχνών μεταξύ τους.

Το Εναλλακτικό Δίκτυο στοχεύει, εκτός από την προώθηση του ανιδιοτελούς και μη κερδοσκοπικού σκοπού του, της παραγωγής και της διανομής των έργων των συνεταιρισμένων καλλιτεχνών με στόχευση την δημιουργία ενός άλλου τοπίου στα καλλιτεχνικά δρώμενα της χώρας μας, προσπαθώντας, όσο το δυνατόν, να μην έρθει σε σύγκρουση αλλά αντιθέτως να συνεργαστεί με όσους φορείς δημόσιους ή ιδιωτικούς εμπλέκονται με την διεκπεραίωση του ίδιου αντικειμένου, να συνδράμει με ποικίλους τρόπους στην προώθηση και «διαφήμιση» του έργου, του κάθε καλλιτέχνη ατομικά.

Αθήνα, 23 Ιουνίου 2008

Δ.Σ. Καλλιτεχνικής Διάδρασης

Διαβάστε περισσότερα

“ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΔΙΑΝΟΜΗΣ – ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, ΒΙΝΤΕΟ ΑΡΤ ΚΑΙ ΑΝΙΜΑΤΙΟΝ”

Η Καλλιτεχνική Διάδραση ανακοινώνει την ίδρυση του «Εναλλακτικού Δικτύου-Παραγωγής και Διανομής- Ψηφιακού Κινηματογράφου, Video Art και Animation» και του «Σχολείου Ψηφιακού Κινηματογράφου, Video Art και Animation»

Σήμερα Τετάρτη 4 Απρίλη 2007, το Δ.Σ. της Καλλιτεχνικής Διάδρασης (αποτελούμενο από τους Γιάννη Καραμπίτσο σκηνοθέτη, κριτικό κινηματογράφου και μοντέρ ως Πρόεδρο, Γιώργο Μουζακίτη, σκηνοθέτη-παραγωγό, ως Αντιπρόεδρο και Γιώργο Σαβόγλου, σκηνοθέτη και μοντέρ, ως Γενικό Γραμματέα) προβαίνει στην ίδρυση δύο νέων θεσμών που έρχονται να καλύψουν ένα μεγάλο κενό στο χώρο του ψηφιακού έργου.

Εμείς, που αποτελούμε την Καλλιτεχνική Διάδραση, νέα αστική μη κερδοσκοπική εταιρία στο χώρο του πολιτισμού, με πολύ όρεξη για δουλειά και μεράκι, τολμάμε να κάνουμε το αποφασιστικό βήμα, που θα ανοίξει το δρόμο για τη διάδοση του εναλλακτικού ψηφιακού έργου, αυτού που σχετίζεται με την κινούμενη αλλά και την ακίνητη εικόνα. το Εναλλακτικό Δίκτυο -παραγωγής και διανομής- Ψηφιακού Kινηματογράφου, Video-Art και Animation (Digital Cinema‘s, Video Art‘s and Animation‘s Alternative Network: Production & Distribution) με πανελλήνια εμβέλεια, που θα επιδιώξει συνεργασία με όλους τους συγγενείς χώρους στο εξωτερικό και το Σχολείο Ψηφιακού Κινηματογράφου, Video-Art και Animation (School of Digital Cinema, Video-Art and Animation) που θα έχει έδρα την Πάτρα και θα δραστηριοποιηθεί σταδιακά σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Θα έχουν δική τους ιστοσελίδα στο Ίντερνετ και θα λειτουργούν και αναπτύσσονται σε αυτοδιαχειριστική βάση.

Οι στόχοι των δύο θεσμών είναι προφανείς: Αφενός μεν η δυνατότητα πρόσβασης στην τεχνογνωσία του Ψηφιακού Kινηματογράφου, της Video-Art, του Animation και του ψηφιακού έργου εν γένει, του έλληνα πολίτη και κυρίως των παιδιών και των νέων (θα επιδιωχθεί να πραγματοποιηθούν σε συνεργασία με τους δημοτικούς και τους φορείς της πολιτείας σεμινάρια θεωρίας και πρακτικής της ψηφιακής κινούμενης εικόνας) και η αποτελεσματική χρησιμοποίησή τους στη νέα διαδραστική εποχή.

Θα δοθεί έμφαση στην δουλειά στην επαρχία, όπου θα επιδιωχθεί η καλύτερη και αποτελεσματικότερη συνεργασία με τους παρεμφερείς με την Καλλιτεχνική Διάδραση πολιτιστικούς και δημοτικούς φορείς αλλά και με τις κινηματογραφικές λέσχες όπου υπάρχουν, ενώ όπου δεν υπάρχουν το δίκτυο θα δημιουργήσει τις κατάλληλες για τη γέννησή τους συνθήκες.

 Έμφαση θα δοθεί εκτός από τα ψηφιακά έργα μυθοπλασίας και στα πειραματικά, αλλά και στα ντοκιμαντέρ που τα θεωρούμε όχι μόνο το πιο πρόσφορο πεδίο κινηματογραφικής και καλλιτεχνικής παιδείας αλλά και εργαλείο κατανόησης και αλλαγής της πραγματικότητας.

Με θεωρητικά σεμινάρια αλλά και εργαστήρια πρακτικής, πραγματικά λαϊκής βάσης, θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις του περάσματος στην καλλιτεχνική πράξη όσο το δυνατόν περισσότερων πολιτών και της ανάπτυξης τοπικών πυρήνων που θα παραλάβουν τη σκυτάλη της τεχνογνωσίας, συνεχίζοντας το έργο και κάνοντας τον σπόρο που το Εναλλακτικό Δίκτυο και το Σχολείο του θα σπείρει , να καρπίσει.

 Θα επιδιωχθεί η προώθηση της διαδικασίας διανομής και προβολής των έργων που θα προκύψουν . Τα μέλη του εναλλακτικού δικτύου (σκηνοθέτες, ηθοποιοί, οπερατέρ, σκηνογράφοι, μακιγιέρ, μοντέρ, διευθυντές παραγωγής, animator, γραφίστες, φωτογράφοι, ζωγράφοι, σεναριογράφοι, συγγραφείς, συνθέτες, ηχολήπτες, χορογράφοι, video-artist, σκιτσογράφοι κ.α.) θα παρέχουν εθελοντικά (για κάποιο χρονικό διάστημα μέσα στο χρόνο) την εργασία τους και όποιον εξοπλισμό διαθέτουν. Σε αντάλλαγμα θα υλοποιούν, χωρίς κόστος όσα ψηφιακά έργα αποφασίσουν να πραγματοποιήσουν στα πλαίσια του δικτύου, προμηθευόμενοι από αυτό, το έμψυχο και άψυχο υλικό που χρειάζονται.

Η προβολή των ψηφιακών ταινιών που τα πνευματικά τους δικαιώματα θα ανήκουν αποκλειστικά στο δίκτυο και τους δημιουργούς, θα γίνεται με τη συνδρομή κατά προτίμηση HD ψηφιακής τεχνολογίας, σε συνεργαζόμενες αίθουσες με τους δήμους, τα πανεπιστήμια, τις κινηματογραφικές λέσχες, τα δημοτικά σινεμά, τους πολιτιστικούς συλλόγους, σε καφετέριες κατάλληλα διαμορφωμένες και εξοπλισμένες, σε κάθε αίθουσα που μπορεί να παίξει ικανοποιητικά αυτό το ρόλο και στις μικρές ιδιόκτητες αίθουσες -υψηλής τεχνολογίας- που σταδιακά θα αποκτήσει το δίκτυο σε ολόκληρη τη χώρα. Το εισιτήριο θα είναι αισθητά φτηνότερο στις αίθουσες του δικτύου και όλα τα έσοδα θα διατίθενται (τουλάχιστον για τα 5 πρώτα χρόνια) για την αγορά εξοπλισμού και την απόκτηση των πρώτων ιδιόκτητων αιθουσών (χωρητικότητας 50-100 ατόμων).

Εκτός από τα έργα της δικής του παραγωγής οι αίθουσες του δικτύου θα προβάλλουν ταινίες ανεξάρτητων δημιουργών, ταινίες από τα κυριότερα φεστιβάλ της χώρας και ταινίες που θα εισάγει από το εξωτερικό μέσω των εναλλακτικών δικτύων. Για την πιο ευέλικτη και εύρυθμη λειτουργία του το δίκτυο, όταν η δυναμική του το καταστήσει εφικτό, θα προβεί στην δημιουργία τομέων με γεωγραφικό κριτήριο, για να προωθήσει αποτελεσματικότερα τα ζητήματα της παραγωγής και διάδοσης των έργων που θα προκύψουν μέσα από τη δημιουργική διαδικασία του δικτύου. Η δημιουργία βιβλιοθηκών και ταινιοθηκών θα βοηθήσει την πραγμάτωση των στόχων του δικτύου.

Η Καλλιτεχνική Διάδραση πραγματοποιεί μόνο την εναρκτήρια κίνηση. Όσο η δυναμική του δικτύου, που ευχόμαστε να γεννήσει σύντομα και ένα αισθητικό κίνημα, θα αυξάνεται χρόνο με το χρόνο, ώρα με την ώρα, λεπτό με το λεπτό, η Καλλιτεχνική Διάδραση θα απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από το προσκήνιο όσον αφορά τα οργανωτικά του δικτύου, συνεχίζοντας με περισσότερη όρεξη και ενέργεια το εκπαιδευτικό κυρίως και καλλιτεχνικό της έργο, σαν ένας από τους πολλούς ενεργητικούς του πόλους.

Από σήμερα ημέρα ίδρυσης του Εναλλακτικού Δικτύου και για όσο διάστημα χρειαστεί, θα υπάρξει μια προπαρασκευαστική περίοδος που θα θέσει τα θεμέλια της σωστής και αποτελεσματικής λειτουργίας του. Όταν θα ολοκληρωθεί η προπαρασκευαστική περίοδος θα τεθεί το ζήτημα ποια νομική μορφή, σε κάθε περίπτωση μη κερδοσκοπική χρειάζεται να ενδυθεί το δίκτυο.

Τετάρτη 4 Απρίλη 2007 Ημέρα Ίδρυσης του Εναλλακτικού Δικτύου-Παραγωγής και Διανομής- Ψηφιακού Κινηματογράφου, Video-Art και Animation και του Σχολείου Ψηφιακού Κινηματογράφου, Video-Art και Animation Πληροφορίες- Δηλώσεις Εισόδου στο Δίκτυο (ατομικών καλλιτεχνών, ομάδων καλλιτεχνών ή συλλόγων) τηλ.6944143564, e-mail: art.diadrasi@gmail.com